Tradycyjna ikonografia i archeologia stworzyły obraz harmonijnej Grecji, której pamiątki i posągi lśnią nieskazitelną bielą – nieskalana doskonałość rozciągająca się pod spokojnym niebem. Tymczasem dziś już wiemy, że te białe kolumnady i posągi niegdyś płonęły żywymi barwami, a to czas starł farbę, pozostawiając tylko biel.

Starożytni Egipcjanie dbali nie tylko o modne ubiory, ale również o przyjemne zapachy perfum. Przekonali się o tym niedawno niemieccy uczeni, którym udało się z zachowanego flakonu, który najprawdopodobniej należał do królowej Hatszepsut, wyizolować resztki perfum. Swoje odkrycie mogą teraz porównać z innymi informacjami i zrekonstruować świat dawnych zapachów.

Myli się ten, komu wydaje się, że gigantyczne konstrukcje lub ogromne środki transportu są przywilejem naszych czasów. Już od dawna wielkość budowli świadczyła o potędze władcy, który zlecał jej wybudowanie. Nic dziwnego, że najwięcej olbrzymich obiektów powstało z rozkazu najpotężniejszych monarchów, a cesarze rzymscy bez wątpienia do takich należeli.

Kraj będący potęgą morską oferuje swoim mieszkańcom ogromne możliwości ekspansji. Ojczyzna Fenicjan dała im też szansę na sukces demograficzny mierzony liczbą genów przekazanych potomnym w odległych zakątkach Ziemi. Z badań genetycznych wynika, że w krajach śródziemnomorskich co najmniej jeden uczeń każdej klasy jest potomkiem tego starożytnego narodu.

O tajemniczym królestwie Sam’al mało kto słyszał. A przecież jego ruiny, które znajdują się na południowym wschodzie dzisiejszej Turcji, skrywały jeden z największych skarbów archeologicznych ostatnich lat. Amerykańskim archeologom udało się rozszyfrować przesłanie z doskonale zachowanego nagrobka i tym samym zdobyć najstarszy dowód ludzkiej wiary w nieśmiertelność duszy.

To pytanie nurtuje ludzkość od stuleci. Starożytni Rzymianie sądzili, że była to świątynia boga słońca Apolla. W średniowieczu przypisywano jego istnienie magicznej mocy Merlina, czarnoksiężnika króla Artura, a w wiekach późniejszych  architektom rzymskim i druidom. Szcze­gólne właściwości kamiennej konstrukcji oraz jej związek z kultem słońca i księży­ca zauważył w XVII w. John Aubrey. Jego poglądy potwierdził 100 lat później William Stukeley.

Francuscy uczeni natknęli się ostatnio na zaskakujące zna­lezisko na terenie kompleksu jaskiń w afgańskim Bamianie – wewnątrz jednej z nich są najstarsze na świecie ma­lowidła olejne. Anonimowy artysta tworzył je w VII w. n.e.

Nagle błysnęło i na niebie rozgorzała ognista kula. Po chwili ludzie usłyszeli ogłuszający huk i jednocześnie uderzyła w nich fala rozżarzonego powietrza. Zapaliły się wysu­szone trawy. Z lasów w wielu miejscach wysoko w niebo wystrzeliły języki ognia. W następnych dniach słońce przysłoniły gęste czerwonawe kłęby dymu.