„Bóg stworzył Ziemię, ale to Holendrzy stworzyli Holandię” – głosi stare niderlandzkie przysłowie. I jest w tym trochę prawdy. Bagna i woda nie są zbyt przyjaznymi do zamieszkania miejscami. Holendrzy rozwiązali ten problem – poszerzyli obszar swego państwa kosztem morza. Gdyby w tym gęsto zaludnionym kraju nie funkcjonował sprawny system kanałów i wałów ochronnych, Holandia zajmowałaby jedynie połowę swej dzisiejszej powierzchni.

Budowa wieży Babel doprowadziła do pomieszania języków i wszechogarniającego bałaganu. Współczesna wieża do nieba – przeciwnie – powinna być narzędziem porozumienia i współpracy. Czy marzenia uda się zrealizować? Najnowsze techniki i superlekkie, wytrzymałe materiały oferują konstruktorom nowe możliwości.

Czy potraficie sobie wyobrazić, że na przykład z powodu nieuleczalnej choroby dajecie się zamrozić, aby wrócić do życia za 50 albo nawet 100 lat? Może wówczas medycyna potrafi już leczyć wszystkie choroby. Na taki powrót do życia czeka dziś ponad 200 hibernatów. Kolejnych zamożnych kandydatów szybko przybywa – zwłaszcza w USA.

Czy kierowcy nie byłoby przyjemniej zapomnieć o istnieniu stacji benzynowych? O wysokich cenach paliw i coraz rzadszych na szczęście kolejkach do dystrybutorów? A gdyby tak energię do napędu pojazdów czerpać wprost z drogi? Do tej pory z czymś podobnym mogliśmy się spotkać tylko w fantastyce. Ale w Korei Południowej już podjęto starania, by pomysł zrealizować.

Niektórzy futurolodzy stawiają przed sobą ambitne pytanie: Jak wyglądałaby nasza planeta, gdyby nagle z jej powierzchni zniknęli ludzie? Jak długi czas musiałby upłynąć, aby nasze miasta zamieniłyby się w ruinę, a dzika przyroda pochłonęła ludzkie osiedla? Co pozostałoby po naszej cywilizacji? Amerykański dziennikarz Alan Weisman (ur. w 1947 r.) próbuje odpowiedzieć na te pytania w swojej książce Świat bez nas.

Korki na ulicach miast i autostradach to dzisiaj powszechne zjawisko. Kierowcy muszą się z nimi liczyć. Od półwiecza niektóre firmy obiecują proste rozwiązanie tego problemu – samochód, który w razie potrzeby wzniesie się w powietrze.

Do 2050 r. pozostaje niewiele ponad poko­le­nie. Według specja­listów z firmy Intel do tego czasu technika rozwinie się w takim stopniu, że różnice mię­dzy ludźmi i robo­ta­mi zupełnie zanikną.

Kosmos przemierzają mi­lio­­ny pustych globów. Mie­li­byśmy ogromne szczęś­cie, gdyby udało się nam trafić na wolną pla­netę podobną do Ziemi, oddaloną od niej o nie więcej niż 40 lat świetl­nych. Dzisiaj jest to granica naszych możli­woś­ci – tylko na taką odległość potra­fimy dotrzeć podczas jed­nego pokolenia, prze­miesz­czając się z szyb­koś­cią podświetlną. Musimy szu­kać, bowiem być może już za miliard lat Ziemia będzie planetą bez atmo­sfery, wody, powietrza,
a tem­peratura na jej po­wierzchni będzie wynosiła grubo powyżej stu stopni.