Wszechświat jest pełen zagadek, z którymi w wielu przypadkach nie radzi sobie współczesna wiedza. Nie muszą to od razu być problemy pozaziemskich cywilizacji albo czarnych dziur w oddalonych galaktykach. Także Układ Słoneczny kryje w sobie sporo niewiadomych. Amerykańscy astronomowie wybrali dziesięć takich nierozwiązanych problemów. Pominęli największy – wyjaśnienie szczegółów powstania życia na Ziemi.

Czarna dziura. Obiekt kosmiczny, który już swoją nazwą wzbudza lęk. Przerażający lej czasoprzestrzeni wciągający wszystko, co spotka na swojej drodze. Chyba tylko w Żółtej łodzi podwodnej potraktowano ją z odrobiną sympatii, a Ringo Starr zabrał sobie nawet połówkę na pamiątkę. Niespodziewanie okazało się jednak, że czarne dziury ujawniają czasem romantyczne uczucia. Amerykańscy astronomowie odkryli właśnie w głębi Kosmosu parę takich obiektów, które wirują ciasno splecione w kosmicznym tańcu.

Może się to wydać osobliwe, ale istnieje już dziedzina nauki zajmująca się badaniem życia pozaziemskiego. Astrobiologia, bo tak brzmi jej nazwa, opiera się wprawdzie na domysłach, ale zajmujący się nią naukowcy potrafią udowadniać swoje hipotezy za pomocą eksperymentów i modeli matematycznych. Przyjrzyjmy się niektórym teoriom.

Kiedy na początku tego roku w atmosferze Marsa odkryto znaczne stężenie metanu, niektóre media natychmiast stwierdziły, że to ostatecznie potwierdza istnienie życia na Czerwonej Planecie. Przecież metan produkują właśnie organizmy żywe. Wygląda jednak na to, że rzeczywistość jest bardziej prozaiczna. Istotnie, metan występuje w atmosferze Marsa, ale jego pochodzenie może nie być związane z życiem.

Wszechświat nie przestaje zadziwiać i fascynować naukowców. Wciąż pojawiają się zaskakujące obserwacje. Niespodziewane zachowania wykazują nawet stosunkowo nieodległe obiekty położone w Galaktyce.

Od 19 lat krąży w kosmosie na wysokości 600 km nad Ziemią i coraz głębiej przenika między­gwiezdną przestrzeń. Dzięki niemu odbywamy podróż w przeszłość, to on pozwala nam dotrzeć do początków istnienia kosmosu. Niespo­dzie­wanie nasze okno na wszechświat może się zatrzasnąć. Grozi nam, że kosmiczny teleskop Hubble’a w każdej chwili może przestać istnieć.

Ziemia i Wenus nieodwołalnie zbliżają się do siebie. Jakiś czas temu wpadły w sidła swej grawitacji. Robią wrażenie, jak gdyby chciały się sobie lepiej przyjrzeć. W chwili gdy odleg­łość między planetami spadnie poniżej wartości krytycznej, pod działaniem sił pływowych zostaną rozerwane na strzępy. Pozostaną z nich kawałki skał i chmury pyłu. Nie należy mieć złudzeń, takiej apokalipsy żaden żywy organizm nie przetrwa.

Co dnia 10 nowych gwiazd.
Gdy codziennie przychodzi na świat dziesięć no­worodków, to nic dziwnego. Chy­ba że... byłoby to dziesięć gwiazd. Tak właśnie dzieje się w pew­nej odległej galaktyce.