Naukowcy do dziś to­czą dyskusje na temat sposobu zdobywania doświadczenia oraz umiejętności przez młode zwierzęta. Jedni mówią o wrodzonych instynktach, inni większe znaczenie przypisują stopniowemu uczeniu się od rodziców. A jaka jest prawda?

Każdy organizm występujący na Ziemi przejawia zdolność do zachowywania śladów oddziaływania bodźców. Jednak umiejętność uczenia się jest przypisywana organizmom mającym układ nerwowy. Ewolucja wyposażyła je również w dziedziczne zachowania, które zwiększają szanse na przetrwanie, a więc przekazanie przyszłym pokoleniom jak największej różnorodności genów. Dawniej naukowcy nie dopuszczali do siebie myśli, że zwierzęta potrafią się uczyć i nabywać nowe umiejętności, obserwując inne osobniki lub doskonaląc własne doświadczenia. Dominował bowiem pogląd o instynkcie i genetycznym zaprogramowaniu ich zdolności. Obecna wiedza pozwala nam na stwierdzenie, że nie wszystkie umiejętności są wrodzone, a zwierzęta uczą się w sposób czynny (m.in. od rodziców, innych członków stada, a nawet od najmłodszego pokolenia).