Goście odwiedzający ogrody zoologiczne doskonale wiedzą, na obejrzeniu którego zwierzęcia najbardziej im zależy. Cóż by to było za zoo, gdyby zabrakło w nim słonia, żyrafy czy nosorożca? Jednak niektóre zwierzęta nie cieszą się aż tak dużą popularnoś­cią, gdyż nie wyróżniają się ani wielkością, ani szczególnym wyglądem. Są jednak jedyne w swoim rodzaju i warto zwrócić na nie uwagę.

Historia ogrodów zoologicznych sięga aż 2000 r. p.n.e., kiedy to zakładane dla rozrywki stanowiły obiekt dumy możnowładców w Chinach, Egipcie i Asyrii. Również w Polsce miewano podobne aspiracje, np. Jan III Sobieski założył zwierzyniec w Wilanowie, a w skład kolekcji wchodziło wiele gatunków egzotycznych. Obecnie nowoczesne zoo pełnią funkcję dydaktyczną – na powierzchni zaledwie kilkudziesięciu hektarów możemy w ciągu kilku godzin obejrzeć przedstawicieli fauny całego świata. Ogrody zoologiczne odgrywają jeszcze jedną ważną rolę – stanowią kluczowy element systemu ochrony przyrody. Europejskie ogrody zoologiczne skupia EAZA (Europejskie Stowarzyszenie Ogrodów Zoologicznych i Akwariów), a jej wymogi spełnia 10 polskich zoo – w Chorzowie, Gdańsku, Krakowie, Łodzi, Opolu, Płocku, Poznaniu, Toruniu, Warszawie i we Wrocławiu. Najstarszym polskim zoo jest Ogród Zoobotaniczny w Toruniu założony w 1797 r.